Problem składki w Pracowniczych Programach Emerytalnych

Materiały zostały zamieszczone dzięki uprzejmości firmy Mercer Polska Sp. z o.o. (www.mercer.com). Mercer jest w pełni niezależną firmą, niepowiązaną w jakikolwiek sposób z Bankiem BPH, BPH TFI i innymi podmiotami z Grupy GE.
 

W poniższym artykule Krzysztof Nowak porusza temat jednego z kluczowych elementów procesu tworzenia planów emerytalnych jakim jest określenie składki.

• „Można przyjąć, iż zorganizowany rynek produktów emerytalnych w Polsce narodził się wraz z ustawą o pracowniczych programach emerytalnych, uchwaloną 22 sierpnia 1997, która z drobnymi wyjątkami zaczęła obowiązywać w Polsce od kwietnia 1999 roku. Funkcjonujące do tego momentu formy dodatkowych świadczeń emerytalnych dla pracowników (o charakterze ubezpieczeniowo-oszczędnościowym lub wyłącznie oszczędnościowym) zostały wkomponowane w uzupełniający filar nowego systemu emerytalnego (uzupełniający w stosunku do dwóch obowiązkowych filarów – ZUS oraz otwartych funduszy emerytalnych). Na ten uzupełniający filar składają się III filar – tzw. plany „ustawowe” (Pracownicze Programy Emerytalne – PPE) oraz IV filar – plany „pozaustawowe”...”
   
• „Jednym z kluczowych elementów procesu tworzenia planów emerytalnych (zarówno III jak i IV filara) była i jest kwestia określenia składki (pracodawcy). W tym zakresie każdy z pracodawców musi zdecydować m.in. o:…”
   
• Pobierz cały artykuł »

Krzysztof Nowak
Warszawa, 13 lipca 2010r.